Dzień Świętego Davida

 (zdjęcia zapożyczone z internetu)

Notka ala kartka z kalendarza.

Dziś Walijczycy obchodzą coroczne święto swojego patrona Dewi Sant czyli Św. Davida. Pisałam już o tym święcie rok temu więc nie bedę się już powtarzać z treściami :) Post poświęcony temu świętu znajdziecie TU. Tak więc dziś od rana występy dzieciaków na scenie przed rodzicami, tłumy czerwono-białych koszulek rugby ozdobionych papierowymi żonkilami i porami :) No i oczywiście śpiewanie narodowego hymnu (bardzo wysokie tony, polecam tylko śpiewakom:P)

Mae Hen Wlad Fy Nhadau
Mae hen wlad fy nhadau yn annwyl i mi,
Gwlad beirdd a chantorion, enwogion o fri;
Ei gwrol ryfelwyr, gwladgarwyr tra mâd,
Tros ryddid gollasant eu gwaed.
Cytgan
Gwlad, Gwlad, pleidiol wyf i'm gwlad.
Tra môr yn fur i'r bur hoff bau,
O bydded i'r hen iaith barhau.
Hen Gymru fynyddig, paradwys y bardd,
Pob dyffryn, pob clogwyn i'm golwg sydd hardd;
Trwy deimlad gwladgarol, mor swynol yw si
Ei nentydd, afonydd i mi.
Os treisiodd y gelyn fy ngwald tan ei droed,
Mae hen iaith y Cymry mor fyw ac erioed,
Ni luddiwyd yr awen gan erchyll law brad,
Na thelyn berseiniol fy ngwlad. The Land Of My Fathers The land of my fathers, the land of my choice, The land in which poets and minstrels rejoice; The land whose stern warriors were true to the core, While bleeding for freedom of yore. Chorus Wales! Wales! fav'rite land of Wales! While sea her wall, may naught befall To mar the old language of Wales. Old mountainous Cambria, the Eden of bards, Each hill and each valley, excite my regards; To the ears of her patriots how charming still seems The music that flows in her streams. My country tho' crushed by a hostile array, The language of Cambria lives out to this day; The muse has eluded the traitors' foul knives, Pogoda dziś dopisała. Szkoda tylko, że żonkile jeszcze nie zakwitły. Dopiero pojedyńcze zaczynają rozkwitać a to oznacza, że wiosna pomału nadciąga :)  Ja zaś swietowałam dzisiejszy dzień zjedzeniem walijskiego welsh cake'a i bara brith :D Hwyl fawr!