W obronie brytyjskiego chleba

Brytyjskie pieczywo - jeden z przedmiotów na który Polacy narzekaja najwięcej. Że gliniasty, gąbczasty, że zapycha, że muli, że pleśnieje szybko, że to, że siamto. Często biegają do polskich sklepów w poszukiwaniu rodzimego chleba. Na pewno jest w tym trochę prawdy. Nasz polski chleb różni się od brytyjskiego zarówno zawartościa jak i gęstością. Brytyjskie pieczywo ma bardziej charakter bułczany, chleb jest miękki o lekko gabczastej konsystencji podczas gdy polski jest bardziej taki... zawiesisty, gęstszy, z grubą skórką co skutkuje różnicą w smaku i przełykaniu. Polski chleb robi się twardy kiedy czerstwieje, brytyjski podsechnie ale prędzej spleśnieje. Wydawałoby się, ze brytyjskie pieczywo przegrywa z polskim jednakże tak naprawdę wszystko zależy co chcemy zrobić z niego. Jeśli mamy ochotę na lekkiego tościka z masłem i dżemem to na pewno będzie lepszy brytyjski chleb tostowy niż grube kromy polskiego chleba, który za nic się do tostera nie nadaje (stostowany wysycha na wiór i twardnieje). Natomiast jesli mamy ochote na tzn open sandwiches czyli nasze tradycyjne kanapki otwarte, lepiej sprawdzi sie sprężysty gęstszy polski chleb bo cienko krojony chleb z UK nie utrzyma nam ciężaru kanapki.

W UK dominuja miękkie kanapki dwuchlebowe i to często krojone w trójkąty :) można też spotkac wiele odmian chleba jest też tzw cob - chleb w postaci okrągłego bochenka z grubszą skórka przypominajacy polski chleb. Moim ulubionym jest Seed Sensation Bread Hovis'a z tysiącami ziaren z dyni i słonecznika, który po stostowaniu i posmarowaniu masłem, stanowi całkiem smaczną przekąskę oraz chlebek cynamonowy Wartburtona. Fazę nienawidzenia brytyjskiego chleba chyba mam juz za sobą jednakże brakuje mi razowych chlebków ziarnowych  z Polski :D które jak żaden inny smakują cudownie z kawałkiem kwaskowego białego sera albo szynką i ogórkiem kiszonym.