To juz 4 lata...

 

(zapożyczone STĄD)

Dziś, dokładnie dziś mijają 4 lata odkąd poraz pierwszy postawiłam nogę na brytyjskim lądzie. 4 lata. Niby dużo i niby mało. Czas zleciał szybko. Wciagu tych 4 lat przeżyłam za równo dobre dni jak i te mniej ciekawe. Na szczęscie tych lepszych było więcej. Wydawało mi się, że jako anglista sporo już wiem o UK ale dopiero po przyjeździe odkryłam wiele rzeczy o których wcześniej nie wiedziałam. Dużo sie nauczyłam o sposobie funkcjonowania w takiej jednostce administracyjno-terytorialnej jak UK i wiele nowych rzeczy dowiedziałam na temat kultury anglosaskiej, takich jakich nie do końca da się poznać z książek i gazet we własnym kraju. Poznałam wiele ludzi, wielu polubiłam, przesiąkłam też trochę brytyjskim klimatem i tradycją, byłam tu i ówdzie, widziałam co nieco. Podoba mi się. Mam większe pojęcie o życiu i mentalności przeciętnego Brytyjczyka i zrozumienie jego kultury i tradycji. Poznałam różnice pomiedzy brytyjskim a polskim sposobem bycia nauczycielem i wyciągnełam z tego obustronne wnioski. Umiem też spojrzeć na Brytanię krytycznym okiem i wiem już co mi się w niej nie do końca podoba.

To tu nauczyłam się częściej uśmiechać, łatwiej nawiązywać rozmowę, wyrażać swoje uczucia, reagować spontanicznie, miec dystans do siebie i swojej narodowości, cieszyć słoneczną pogodą, której wcześniej nie doceniałam.  To tu zaczeła się moja przygoda z twórczością handmade i homemade. To tu nie musze wysłuchiwać wiecznego narzekania na życie i ciągłego krytykowania i poprawiania "dla własnego" dobra. Czy żałuję przybycia do nowej ziemi? Nie. Póki co, jeszcze nie. Czy tęsknię za własnym krajem? Nie. Chociaż tęsknie czasami za naszą polską kulturą świąt, za polskimi książkami i kuchnią i za rodziną ale na pewno nie tęsknię za polską mentalnością, która, tu z perspektywy emigranta wydaje mi się jeszcze bardziej uciążliwa niż wtedy kiedy byłam w kraju.

A tymczasem nadal cieszę się fuzją kultur i emigranckimi urokami życia. Dobrze jest jak jest :)